Tadeusz Żeleński Boy: “Znaszli ten kraj...”

Jak można tak odrzeć przeszłość z legendy, tak ją odbrązowić, by tylko ją umocnić? Humorem i ciepłem anegdoty — tak zrobił Tadeusz Żeleński Boy w "Znaszli ten kraj…", wspominając czasy krakowskiej bohemy.

Fragmenty:

“Czasem zaglądał do Krakowa i do Paonu Miriam, wytworny smakosz, który kunsztownie skomponowaną biesiadę zwykł był kończyć kieliszkiem creme de Mocca. Pamiętam scenę, jak Stach dawał restauratorowi Turlińskiemu skrócony kurs literatury polskiej.
– Uważasz, robaczku, najsampierw idzie Jaś, taki wielki magnat polskiego słowa, taki sobie biedniuchny »syn ziemi«, idzie sobie takim grzmiącym krokiem do nieśmiertelności. Uważasz, robaczku: Jaś. No, Kasprowicz!
– A, pan Kasprowicz, znam, znam, odpowiadał życzliwie Turul, pamiętny, że w czasie przejazdu Kasprowicza pękło w Paonie ze dwadzieścia butelek szampana.
– A drugi, uważasz robaczku, taki wytworny książę kultury europejskiej, mag wiedzący wszystkie tajemnice, ten co najsubtelniejsze włókna… No, Miriam!… (Barania mina Turlińskiego zdradzała wyraźnie, że ani w ząb nie wie o kim mowa.)
No, Miriam, ten co najsubtelniejsze włókna duszy…” (Ta sama mina restauratora.) I byłoby się tak ciągnęło długo, aż wreszcie znawca ludzi i napojów, Stasinek, zniecierpliwiony tym nieporozumieniem wynikłym jedynie z użycia niewłaściwego języka, rzucił tylko:
– No, Turul, likier kawowy…
Oblicze Turlińskiego rozjaśniło się natychmiast wiedzącym błyskiem:
– A, pan Przesmycki, znam, znam, oczywiście…
Bo Zenon Przesmycki był mu doskonale znany, ale nie jako mag, tylko jako smakosz.”

/fragmenty recenzji Stanisława Prokescha/
“otworzył szarą przędzą pleśni od dawna zasnute okno i wpuścił przez nie powiew świeżych prądów po stęchliźnie szpitalnej, jaką daje literatura modernistyczna”
“swojski obrazek życia narodowego skreślony ręką zamiłowaną w przeszłości a piszącą sercem”

/Prokesch o “Weselu” Wyspiańskiego/
“choć nie brak przy tym małych dysonansów, całość kończy się wesołym oberkiem”

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License