Krzysztof Teodor Toeplitz „Rzeczy większe”

"Rzeczy większe" to wybór 'poważniejszych' (ambitniejszych) artykułów prasowych KTT.

Fragmenty:

„Rację ma jednak angielski socjolog Frank Musgrove pisząc, że „młodość wynaleziona została w tym samym czasie, co maszyna parowa. Twórcą tej drugiej był Watt w 1765, twórcą pierwszej Jean Jacques Rousseau w roku 1761”.”

„Bohaterem targają burze zmysłów, stacza się on również w otchłanie rozpaczy, wszelka wstrzemięźliwość w ekspresji słownej jest tu nieobecna. Tak kochają – czy też lepiej – tak egzaltują się na temat swoich uczuć ludzie dorośli, jeśli, dodajmy, poczucie taktu nie stawiam im w tej mierze żadnych ograniczeń.”

„Tygodnik „Time” z czerwca 1971 roku przytacza jedną z wielu ulotek tego ruchu, zaopatrzonych w charakterystyczny nagłówek „Wanted” – „Poszukiwany”, którym opatruje sie listy gończe. A oto opis postaci Jezusa według tej ulotki:
„Jezus Chrystus, alias: Mesjasz, Syn Boży, Król Królów, Książe Pokoju itd. Notoryczny przywódca podziemnego ruchu wyzwoleńczego poszukiwany pod następującymi zarzutami:
– uprawianie praktyk medycznych, rozdawnictwo wina i żywności bez zezwolenia;
– wejście w konflikt z grupą biznesmenów w świątyni;
– zadawanie się ze znanymi kryminalistami, radykałami, wyrzutkami, prostytutkami i włóczęgami;
– głoszenie, że posiada on władzę przemieniania ludzi w dzieci Boga.
Wygląd: przypomina typowego hippisa – długie włosy, broda, długa szata, sandały.
Obraca się w dzielnicach slumsów, ma niewielu bogatych przyjaciół, często udaje się na pustynię.
Ostrzeżenie: człowiek ten jest niezwykle niebezpieczny. Jego pobudzające nauki są szczególnie groźne dla ludzi młodych, którzy nie nauczyli się jeszcze ich ignorować. Potrafi zmieniać ludzi i utrzymuje, że zdolny jest uczynić ich wolnymi.
Uwaga: ciągle jeszcze znajduje się na wolności!”

„W filozofii mamy – pisze James – „przeciwstawność, którą ujmujemy w wyrazach „racjonalista” i „empiryk”. „Empiryk” znaczy miłośnik faktów w całej ich nagiej rozciągłości; „racjonalista” – to ten, który czci zasady abstrakcyjne i wieczne. Nikt nie może żyć nawet w ciągu godziny bez faktów i zasad; jest to więc raczej różnicy w akcentowaniu każdego z tych czynników. Jednak wytwarza ona najbardziej jaskrawą antypatię między tymi, którzy różnią się w akcentowaniu tych czynników, i będzie to bardzo dogodnym sposobem wyrażania kontrastu pomiędzy poglądami ludzi na ich wszechświat, jeśli będziemy mówili o tempreamencie empirycznym lub racjonalistycznym” (William James, Pragmatyzm, Warszawa 1957). W dalszym ciągu tego samego wykładu James wprowadza rozróżnienie na „umysły miękkie” i „umysły twarde”, przy czym „umysł miękki” to „racjonalista (powołujący się na zasady), intelektualista, idealista, optymista, religijny, wyznawca wolnej woli, monista, dogmatyk”, podczas gdy „umysł twardy” to „empiryk (powołujący się na fakty), sensualista, materialista, pesymista, niereligijny, fatalista, pluralista, sceptyk”.”

„[…] a mianowicie, że uchwycenie momentu, w którym środek przeistacza się w cel sam w sobie, wydaje się czasem niemożliwe. Rzeczywistość, wśród której żyją społeczeństwa, jest – lub udaje, że jest – organizowana przez cele, ku którym społeczeństwa te zmierzają. Ale jej wygląd codzienny kształtują środki. Środki kształtują codzienną naturę rzeczy, wywołują stosowne do nich postawy, a zawarte w nich zło zdolne jest się rozprzestrzeniać i stawać się złem samej rzeczywistości.”

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License