Giovanni Papini „Dante żywy"

Książka o Dantem. Ale niezupełnie biografia — autor uważa, że fakty z życia Dantego wszyscy świetnie znają, więc takimi drobiazgami zajmować się już nie będzie… Ja nie znam, więc trochę żałuję. Ale sama książka jest wcale interesująca, choć dość stara, ukazując różne oblicza kultury: na przykład z obrony Dantego przed zarzutem o wrogi stosunek do papiestwa, można się dowiedzieć, że dzisiejszy status papieża w Kościele Katolickim (jako postaci, której nie wypada poddawać krytyce) jest w gruncie rzeczy dość nowy i wywodzi się z duchowości XIX wieku. Książka zresztą jest napisana wyraźnie z perspektywy katolickiej, co może być punktem wyjścia do kilku dyskusji. Na przykład o łączeniu monoteizmu z kultem Maryjnym (autor wyraźnie uznaje, iz Maryja ma swój wyjątkowy udział w boskości, stawiając ją niemal na równi z Bogiem).

Fragment:

„Istotnie zachodziła potrzeba wyjaśnień. Istniały trzy doktryny teologiczne o Odkupieniu: pierwsza, mistyczna, zwana także spekulatywną, którą zawdzięczamy głównie teologom wschodnim i zgodnie z którą ludzie zostali odkupieni z grzechu przez samo już tylko wcielenie, czyli przez połączenie natury ludzkiej i natury boskiej w Chrystusie. Drugą była doktryna o wykupieniu nas od demona, rozwinięta przez świętego Augustyna. Zgodnie z nią szatan dzięki grzechowi Adama stał się niejako panem ludzkości, tak iż trzeba było zapłacić wielką cenę za wykupienie jej z niewoli, a tą zapłatą była krew Chrystusa. Wreszcie teoria realistyczna świętego Anzelma, według której Chrystus odkupił nas swym zastępstwem, ofiarowując Bogu przez są mękę i śmierć to zadośćuczyneinie, jakie był winien Trójcy rodzaj ludzki, ale jakiego nie był zdolny dać sam z siebie po grzechu pierworodnym.”

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License