Kenneth A. Ross, Charles R.B. Wright „Matematyka dyskretna"

Matematyka dyskretna, to matematyka która nie teoretyzuje przesadnie, która unika ciągłości (bo w języku matematycznym 'dyskretny' oznacza, brak ciągłości — dyskretne są na przykład liczby całkowite, ciągłość mamy w liczbach rzeczywistych), czyli jest zgodna z tym, co mamy w 'praktyce', choćby na komputerach.

Książka jest dość prosta, ale raczej dla informatyków i matematyków, niż zwykłych śmiertelników, bo, mimo wszystko, jest to podręcznik uniwersytecki…

Fragment, świetnie podsumowujący to, co wie każdy były student, który musiał uczyć się matematyki (i nie tylko):

„Powinniśmy być wyczuleni na pewne często występujące zwroty. Kiedy ktoś stwierdza, że coś „jest zgodne ze zdrowym rozsądkiem”, możecie z dużą dozą prawdopodobieństwa oczekiwać luki w rozumowaniu. Ten ktoś nie potrafi w poprawny sposób uzasadnić tego i próbuje stworzyć na poczekaniu potrzebną tautologię lub regułę wnioskowania, nie precyzując jej dokładnie. Dowody „przez zastraszenie” lub przez „odwołanie się do autorytetu” są szczególnie drastycznymi przykładami tego błędu.

Słowa „jasne” czy „oczywiste” też wskazuj na możliwość błędu, nawet w wydrukowanych pracach. Oczywiście nie ma błędów w tej książce, ale poprzednie wydania zawierały jeden czy dwa błędy logiczne.”

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License